عبادت
ای پادشاه را پرستش کن، همه شکوه در بالاست
ای با کمال سپاس، عشق شگفت انگیز او را بخوان.
سپر و مدافع ، روزهای دیرینه ی ما
در شکوه و ستایشت خیمه بسته شده است.
ای از قدرت او بگو، ای از لطف او بخوان
عبای که فضای نور و سایبان است.
از ارابه های خشم او، رعد و برق های عمیق شکل می گیرند
و نقشه و راه او بر بالهای طوفان تاریک است.
ای قدرت بی اندازه، عشق تغییرناپذیر،
که فرشتگان از پرستش تو در بالا لذت می برند!
آفرینش فدیه داده شده تو، با شکوه شعله ور،
در ستایش واقعی باید با دعای به تو بخواند!
پرستش.
یک کلمه کاملاً مسیحی.
ما آن را بسیار وقت دور می اندازیم.
اما این چی هست؟
در دوران کودکی ام، خانواده من مراسم پرستش را هیچگاه از دست نمی دادند.
وقتی شوبان کلیسا موعظه را شروع می کرد،
مادرم بدون کدام سر و صدا یک کاغذ و خودکار بیرون می آورد
و شروع به نوشتن میکرد.
آیا او از موعظه یادداشت میگیرفت؟
نخیر
او در حال تهیه لیست مواد غذایی خود برای یک هفته بود.
پس آیا این پرستش است؟
در واقع، آن موعظه ها در آن کلیسا
هرگز به ما یاد نداد که نجات تنها با ایمان به مسیح است.
بنابراین در گذشته
تهیه لیست های مواد غذایی استفاده بهتری او از وقت بود.
سالها گذشت و خانواده من آن کلیسا را ترک کردند،
به مسیح ایمان آوردند و به کلیسایی پیوستند که به مردم آموزش می داد
تا از گناه توبه کنند و به مسیح ایمان آورند و اعتماد کنند.
ما عاشق شنیدن موعظه کتاب مقدس بودیم.
اما من و پدرم نمی توانستیم بفهمیم که
چرا در شروع مراسم این همه آوازخواندن وجود دارد.
پس اگر امکانش باشد
ما عمداً ۲۵ دقیقه بعد از شروع مراسم
به کلیسا می آمدیم.
و اینطور ما می توانیم تمام آن موسیقی و خواندن را ترک کنیم.
ولی تنها چیزی که به ما مهم است و برای آن آنجا باشیم
این موعظه است.
مدتی طول کشید تا آن را دریافت کنیم
که تمام آن موسیقی در شروع برنامه
فقط آواز خواندن نبوده،
این برای پرستش و احترام و ستایش خداوند بوده.
از آن به بعد
ما فهمیدیم که باید به موقع پرستش کنیم.
تا حالا فکر می کنم متوجه شده اید
که وقتی صحبت از درک عبادت و پرستش می شود،
من دیر فهم بوده ام.
عبادت در زندگی مسیحی بسیار مهم است
می خواهیم روی آن تمرکز کنیم.
عبادت و پرستش یک موضوع اساسی کتاب مقدس است
که ما فقط می خواهیم سطح را خارش دهیم.
در بررسی آنچه کتاب مقدس در مورد آن می گوید
اما بیایید ببینیم که چقدر زمین را می توانیم پوشش دهیم.
ما از یوحنا ۲۰-۱۹:۴ شروع می کنیم،
متن کلیدی عهد جدید در مورد عبادت.
عیسی در سامره است
و نزدیک چاه ایستاده است و
گفتگو میکند با یک زن سامری.
۱۹ زن به او گفت:
«ای آقا، من میبینم که تو نبی هستی.
۲۰ پدران ما در این کوه عبادت کردند،
اما شما یهودیان میگويید ، باید خدا را در اورشلیم عبادت کرد».
یوحنا پاسخ می دهد: ۲۱
عیسی به او گفت: «ای زن، باورکن زمانی خواهد آمد که پدر را نه بر روی این کوه پرستش خواهید کرد و نه در اورشلیم.
چرا عیسی چنین می گوید؟
زیرا او می داند که در عرض ۴۰ سال
رومیان اورشلیم را ویران خواهند کرد
از جمله معبد
۲۲شما سامریان چیزی را می پرستید که نمی شناسید.
اما ما آنچه را می پرستیم که می شناسیم، زیرا رستگاری به وسیله قوم یهود می آید.
۲۳ اما زمانی می آیید. و این زمان هم اکنون شروع شده است که پرستندگان حقیقی، پدر را با روح و راستی عبادت خواهند کرد، زیرا پدر طالب اینگونه پرستندگان می باشد.
۲۴ خدا روح است و کسانی که او را میپرستند باید او را با روح و راستی پرستش کنند».
چیزهای زیادی در این آیات فشرده شده است.
درس شماره ۱.
پرستش اختیاری نیست.
به پایان آیه ۲۳ نگاه کنید – پدر به دنبال کسانی است که او را پرستش کنند.
به زبان ساده
خداوند به دنبال مردم هست که در حال پرستش او است.
به زبان ساده
پیروان مسیح باید پرستش کنند.
یوحنا می توانست بگوید که خدا به دنبال مردم است
که دست از گناه بردارد
و این درست است.
خدا می خواهد مردم از گناه دست بردارند.
اما خدا بیشتر از این از ما می خواهد.
یوحنا می توانست بگوید که خدا به دنبال پیروان است.
و او هست.
اما این آیه بیشتر از این را می گوید.
یوحنا می توانست بگوید خدا به دنبال مردم است
که کتاب او را خواهد خواند.
و او هست.
اما این آیه بیش از این را می گوید.
یوحنا می توانست بگوید خدا به دنبال افرادی است که دعا کنند
یا درباره او به دیگران بگوید.
که هر دو مهم هستند
آنچه یوحنا در واقع نوشته این است که
خداوند به دنبال عابد است،
زیرا دعا کننده گان همه چیز را می گوید.
عیسی آمد تا ما را از گناهانمان نجات دهد.
تا بتوانیم خدای یکتا را پرستش کنیم.
خداوند به دنبال عبادت مردم است.
عبادت چقدر در فهرست اولویت های خدا قرار دارد؟
خدا چقدر به پرستش ارزش قائل است؟
این مستقیماً در اولویت شرح وظایف او برای ما قرار دارد.
آیا عیسی میگوید که پرستش واقعاً برای شما اولویت دارد؟
آیا عیسی میگوید عبادت اولویت اول است؟
در قلب تو؟
درس ۲.
یوحنا ۴:۲۲ شما سامریان آن چی را می پرستید که نمی شناسید.
آیا به آن کلمات نگاه خواهید کرد؟
سامریان از عبادت در معبد اورشلیم دست کشیده بودند
و اکثر عهد قدیم را رد کرده بودند.
آنها دین خود را ساخته بودند
و عبادت خود را بر دین خود متمرکز کردند.
پس چیزی را می پرستیدند
که مورد احترام خدا نیست.
عیسی به این زن سامری می گوید:
بانو، عبادت جزء ضروری زندگی است،
اما هدف عبادت شما چیست؟
دقیقاً چه چیزی را می پرستید؟
عبادت سامری شما ساختگی است.
هدرو ضایع.
یک مراسم بی معنی
سخنان کاملا ویرانگر
سخنان کاملاً بی پروا
کلمات کاملاً مورد نیاز در گذشته.
همه ادیان به یک اندازه مورد قبول خداوند نیستند
یعنی همه عبادات مورد قبول خداوند نیست.
که برخی از ما در اینجا می توانیم با آن ارتباط برقرار کنیم.
به شدت به من ضربه زد،
خانواده من به مدت ۱۲ سال در یک کلیسا شرکت کردند.
به مدت ۱۲ سال به آن کلیسا کمک مالی کرده بود.
۱۲ سال در آن کلیسا خدمت کرده بود
اما یک بار هم نشنیدیم
که ما نیاز داریم که به مسیح ایمان داشته باشیم و اعتماد کنیم.
نه یک بار، بلکه هیچگاه.
برای ۱۲ سال از زندگی ما؟
من روزانه از کنار آن ساختمان عبور میکنم.
و شکمم گره می خورد بخاطر سالهای تلف شده که
آن کلیسا از خانواده من می مکید .
و این بانوی سامری در یوحنا ۴
و مردمش
دقیقاً در همان قایق هستند
عیسی به این خانم و مردمش واینچنین
به همه مردم می گوید:
دین خود را برتر نشمارید
و فکر کن خداوند این چنین عبادتی را می پذیرد.
لطفا توجه داشته باشید:
این باعث می شود که عیسی از نظر سیاسی نادرست باشد.
عیسی با دین جعلی مدارا نمی کند.
همه ادیان برابر نیستند.
هر عبادتی ارزش ندارد.
آیه ۲۲: شما چیزی را می پرستید که نمی دانید.
که باعث ایجاد سوال می شود
خدا چه عبادتی را می پذیرد؟
آیه ۲۲:ب ما آنچه را می پرستیم می دانیم،
زیرا نجات و رستگاری به واسطه یهود می آيد.
بانو، پرستش شما اساس و پایه ای باطل دارد.
از سوی دیگر
دین یهودیان
که دین عهد قدیم خواهد بود
تنها رهایی از گناه را فراهم می کند.
هرگز فراموش نکنید که ۷۷ درصد از کتاب مقدس
عهد قدیم است.
ایمان عهد جدید ما بر آن استوار است.
این درسته.
آیه ۲۴: خدا روح است و کسانی که او را می پرستند باید با روح و حقیقت پرستش کنند».
عبادت بر حق
معنی آن چیست؟
اگر به حق عبادت کنیم
این به آن معنی است که کتاب مقدس عبادت ما را هدایت می کند.
این بدان معناست که ما خدایی را که کتاب مقدس توصیف می کند، می پرستیم.
پس عبادت ما مورد قبول خداوند است.
کسی که می خواهد زمان را تلف کند
مانند پیروی از سامری ها
و عبادت برای نشان دادن، آن را هدر داده است؟
خدای کتاب مقدس را بشناسید.
آن را در اولویت خود قرار دهید.
و عبادتی که نتیجه می دهد،
خدا شما را برکت خواهد داد.
درس شماره ۳.
ما با روح عبادت می کنیم
یوحنا ۴: ۲۴
چگونه روح؟
روح خود ما.
عبادت واقعی در درون ما اتفاق می افتد.
لبسینگ ویا تکرار کردن سرود های پرستشی آسان است.
تبدیل کردن عبادت به دسته ای از عادت ها آسان است ولی این یک
چیزی بدون فکر و مکانیکی میشود،
در حالی که خداوند عبادت با تمام قلب ما را می خواهد.
چقدر نغمه و سرود در کلیسا خوانده ام
اما هرگز به آنچه می خواندم توجه نکردم؟
چند بار هنگام گوش دادن به موعظه سرم را تکان دادم
اما در واقع ذهن من جای دیگری بود؟
خدا من را ازهمه جهت می خواهد
تا اینکه کاملا روی او متمرکز شوم.
عبادت واقعی که خدا را خشنود می کند در قلب من جای می گیرد،
آیا این عبادتی است که من آن را انجام می دهم؟
شما چطور؟
اما سوال کلیدی اینجاست:
درس شماره ۴. دقیقاً عبادت چیست؟
جلوی تلویزیون می نشینم
ریموت در دستم
مدام در حال تغییر شبکه
من به هر برنامه ای حدود ۱۰ ثانیه زمان می دهم تا آنچه را که می خواهم به من بدهد.
اگر برایم ارائه نشد، به برنامه بعدی میرود.
خواسته هایم را برآورده کن!
خوشحالم کن!
من آن را به روش خودم می خواهم!
این ذهنیت مصرف کننده است.
بنابراین آسان است که وارد کلیسا شوید و بگویید:
خوب، کلیسا – برای من چه خواهی کرد؟
چه چیزی به من خواهی داد؟
که درست برعکس عبادت است.
عبادت یعنی خم کردن زانو.
برای تکریم و ستایش و احترام به خدا.
برای بوسیدن حلقه
ستایش کردن.
گم شدن در شگفتی در عظمت خداوند فرو رفتن.
کشورهایی را مطالعه کنید که می گویند
ما به هیچکس تعظیم نمی کنیم.
“ما شاه نداریم”
که این ممکن است توضیح دهد که چرا ایمانداران از آن کشورها
درک عبادت را بسیار دشوار می یابند.
من در حال تماشا کردن فلمی بودم
که در آن رهبر کشور
لباس پوشیده ونقابش را برمی دارد
وقتی سربازان می فهمند چه کسی در میان آنهاست
جمعیت سربازان به آرامی زانو میزنند.
چون احساس ترس، عظمت، تسلیم و فروتنی وجود دارد.
این بهترین تصویری است که در تلویزیون از عبادت خواهید یافت.
یعنی یک تیم پرستش در کلیسا وظیفه آسانی ندارند.
شرکت در مراسم کلیسا بسیار آسان است
فکر کنید مانند مصرف کنندگانی هستیم که
تمایل به دریافت،
سرگرم بودن،
خوشحال بودن داریم
در حالی که تیم پرستش سعی می کند این تفکر را تغیر دهد.
به جای بگیر، بگیر، بگیر،
تیم های پرستش التماس می کنند که بده، بده، بده.
این در مورد شما نیست بلکه
درباره او یعنی خداوند است.
به بالا نگاه کن تا عظمت خدا را ببینی.
با تمجید و افتخار و احترام پاسخ دهید.
این شرح وظایف گروه پرستش است.
مسؤلیت آسانی نیست.
در بسیاری از کلیساها بر رهبران گروه پرستش فشار وارد می شود که
سرگرم نمایند
که اصلاً این پرستش نیست.
به ما مربوط نیست.
درباره اوست.
فررو روید.
او سزاوار پرستش، احترام، ستایش شماست.
بیایید آن را به او برسانیم.
هیچ کس بهتر از وارن ویرزبه
به من برای درک پرستش کمک نکرده است.
او در کتاب خود، (پرستش واقعی) می نویسد:
.
«هنگامی که این کتاب را نوشتم یک چیز شگفت انگیز کشف کردم:
«پرستش در مرکز
هر چیزی است که کلیسا به آن اعتقاد دارد،
تمرین کردن،
و به دنبال تحقق آن است.
» من دید فزاینده ای از عظمت خدا را تجربه کرده ام.
کتاب مقدس من با نور جدیدی می درخشد.
نه تنها خدا واقعی تر شده است، نه اینکه کتاب مقدس هیجان انگیزتر است
بلکه تمام کارهایی که خدا از من می خواهد انجام دهم
خرسند کننده و طبیعی تر شده اند.
“برای اطمینان از اینکه من هنوز شکست می خورم و اغلب باید مبارزه کنم
اما این تاکید جدید به پرستش
شروع به برداشتن فشار از زندگی مسیحی کرده است.
من حتی وقتی متوجه میشوم که کاری برای پرستش کردنم مزاحمت میکند من آن را رها میکنم و فقط قلبم را در عبادت خدا بالا می برم».
بیایید به او بپیوندیم.
و بیایید به درس های بیشتری برویم که عبادت و پرستش برای ما دارد.
درس شماره ۵. چشم انداز
سالها پیش یک مرد
دوست داشت شب را در بیرون سپری کند ،
به تمام ستاره های آسمان نگاه کند،
تصویری وسیعی از کیهانی که او می دید، را درک کند
با اون همه ستاره
که برخی از یک دیگر دورتر هستند.
او به خود یادآوری می کرد که او فقط یک مرد است
در صحنه ای به آن وسعت وبزرگی –
او از حضور در آن جاه و صحنه بسیار هیجان زده بود
و او به آن پس زمینه ی وسیع برای زندگی خود نگاه می کرد. که این
او را فروتن کرد،
او را به خود فرو برد ،
به او یادآوری کرد که او فقط یک بخش کوچکی
از یک خلقت وسیع و بیشمار است.
پرستش با ما چنین می کند.
به ما چشم انداز مناسبی برای زندگی مان می دهد.
در ابتدا خداوند آسمانها و زمین را آفرید.
اما قبل از آن آیه دنیا چگونه بود؟
بیرون از زمان بودن برای خدا چگونه است؟
برای دانستن اینکه که چی چیزهایی قبل از خلقت روی سیاره زمین اتفاق افتاده ؟
فقد اینکه وجود شان چگونه بود،
مطلقا هیچ چیز دیگری وجود نداشت؟
قبل از پیدایش ۱:۱، زمان وجود نداشت.
خداوند زمان را آفرید.
امروز خدا خارج از زمان وجود دارد
در حالی که من و تو زندانی ساعتهایمان هستیم.
زندگی بدون یک چگونه است؟
من هیچ سرنخی ندارم.
اما این خدایی که خارج از زمان زندگی می کند چگونه است؟
اول تواریخ ۲۹:۱۱
۱۱ ای خداوند عظمت از آن توست،
قدرت و شکوه،
پیروزی و عظمت؛
زیرا هر چه در آسمان و زمین است از آن توست.
ای خداوند پادشاهی از آن توست،
و تو به عنوان سر بر همه برتری.
۱۲ ثروت و افتخار از تو میآیند،
و تو بر همه فرمانروایی می کنی.
قدرت و توان در دست توست.
در دست تو این است که بزرگ کنی
و به همه نیرو بدهد.
۱۳ پس اکنون ای خدای ما،
ما از شما تشکری می کنیم
و نام تو را جلال و ستایش میدهیم.
متناوب
عبادت با ما این کار را می کند.
و ما شروع به گم شدن در عظمت او می کنیم.
برای دریافت پاسخ باید به طور مرتب موضوعات را در گوگل جستجو کنیم.
خدا هرگز مجبور نیست چیزی را در گوگل جستجو کند زیرا او از قبل پاسخ ها را می داند.
ما فراموش می کنیم
خدا هیچ وقت چیزی را فراموش نمی کند.
ما پیر می شویم.
از روزی که تو به دنیا آمده ای، خدا ذره ای پیر نشده است.
از زمان خلقت خداوند ذره ای پیر نشده است.
ما مریض می شویم.
خدا هیچوقت مریض نمیشود.
آرزو می کنیم که گناهان ما هرگز اتفاق نیفتد.
خدا هرگز گناه نکرد
وقت را تلف کرده ایم.
خداوند هیچ زمانی وقت را تلف نکرده است.
ما خیلی شکننده هستیم.
خدا اصلا شکننده نیست.
که ما را به مزمور ۸: ۳-۴ می رساند.
وقتی به آسمان تو می نگرم که صنعت انگشت های تو است و به ماه و ستارگانی که آفریده ای،
۴ پس انسان چیست که او را به یاد آوری و بنی آدم که از او دلجویی نمایی؟
خدایا وقتی به وسعتت نگاه می کنیم
از کیهانی که آفریده ای،
انسان در مقایسه چیست؟
جهان هستی در مقایسه با خدا جزئی است.
و انسان در مقایسه با جهان جزئی است .
با این حال خدا هنوز برای مراقبت از انسان وقت دارد؟
آیا متوجه شده ایم که پرستش واقعی مستلزم شگفت و حیرت است؟
شگفتی
تعجب
حیرت
در هم ریختگی
تحسین
هیبت
شیفتگی.
«تعجب واقعی یک احساس گذرا نیست
یا هیجان کم عمق
شگفتی عمق دارد.
«تعجب واقعی درست به قلب شما می رسد
و ذهن شما را تکان می دهد.
شگفتی سرگرمی ارزانی نیست
که تشبیهی به چهره شما می آورد.
این یک رویارویی با واقعیت است – با خدا
که هیبت و بزرگی را در قلب شما به ارمغان می آورد.
«شما به دنبال توضیح نیستید،
تو فقط در نگاه کردن به خدا گم شده ای».
آیا ما در عبادت مسیحی دچار تناقض می شویم؟
ما به دنبال دیدن نامرئی هستیم،
ناشناخته ها را بشناسید.
نامفهوم را درک کنید.
ابدی را تجربه کنید.
فقط فکر کن خود مان همراه فرزندان مان چیکار میکنیم.
اگر ما آنها را وادار کنیم که راه عبادت و پرستش را در سنین پایین شروع کنند؟
اگرآنها ببینند که این چقدر عالی است،
چقدر هیجان انگیز.
در ال مودی، می نویسد:
بسیاری از افرادی که خود را مسیحی می دانند، ولی آنها یک مانعه است
زیرا عبادت او تقسیم شده است.
یکشنبه ها خدا را عبادت می کنند
در دیگر روز های هفته خدا جای کمی در افکارش دارد.
هرگز به آن راضی نباشیم!
وای!
بسیار درس های قدرتمند در مورد عبادت،
اما تا زمانی که فکر نکنیم نمیتوانیم دست از کار بکشیم
درس شماره ۶.
زمان برای یک سوال مهم است.
بنابراین شما یک هفته وحشتناک را سپری کرده اید.
چگونه می توان خدا را پرستش کرد؟
اگر خانواده شما در حال فروپاشی است،
از وظیفه خود متنفری،
وضعیت مالی شما تنگ است،
و یا شاید برای از دست دادن سلامتی یکی از عزیزان تان غمگین هستید؟
چگونه می توانید در چنین شرایطی عبادت و پرستش کنید؟
امیدوارم که گوش کنید
زیرا چیزی که می خواهیم ببینیم
آن در چه ممکن است باشد.
مهمترین آیه ای که در مورد عبادت می بینید
دوم سمویٔیل ۱۲:۱۵-۱۶
سپس ناتان این را گفت وبه خانه خو برگشت.
و خداوند فرزندی را که زن اوریا برای داود به دنیا آورد به مرض مهلکی دچار کرد. ۱۶ داوود بخاطر او پیش خداوند زاری کرد که او را شفا بدهد.روزه گرفت و تمام شب بر روی زمین خوابید.
داوود پادشاه است.
گناه بزرگی کرده بود
بچه دار شدن با همسر دیگری
پس آن بچه مریض میشود،
و داوود روزه می گیرد و از خداوند میخواهد که فرزند را ببخشد.
ولی داود موفق نمی شود.
آیه های ۱۹-۲۰
۱۹ وقتی داوود دید که خادمانش به گوش یکدیگر آهسته حرف میزنند، داوود فهمید که کودک مرده است. پس داود به خادمان خود گفت: «آیا کودک مرده است؟»
آنها جواب دادند : بله او مرده است.
۲۰ آنگاه داوود از زمین برخاست ،حمام کرد،عطر زد ولباس پاک پوشید و بعد به عبادتگاه رفت ، او چی انجام داد؟ پرستش کرد؟؟!!
از حرف آخر تعجب کردید؟
زیر آن خط بکش،
دایره بکش،
یک ستاره در حاشیه آن قرار دهید.
بالای صفحه را قاط نمایید تا به راحتی آن را پیدا کنید.
هنگامی که مشکل و یا فاجعه ی رخ می دهد – ابتدا به این آیه رجوع کنید.
داوود، آنچه را که از خداوند می خواستی به تو نداد.
کودک مرد.
پس چرا او را پرستش کنی؟
چرا به او پشت نمی کنی؟
چگونه داوود در چنین شرایطی می توانست پرستش کند؟
خوب – چگونه او نمی تواند پرستش کند؟
هنگامی که سقف به داخل سوراخ میشود برای سپاسگزاری از خداوند ، راحتی زیادی وجود دارد چون او در دست رس است.
اینکه او همچنان داوود را دوست دارد با وجود اینکه داوود گناه کرده است.
که خدا کاملاً حکیم است.
اینکه او برنامه ای دارد،
حتی اگر ما آن را درک نکنیم
اینکه داوود را رها نکرده است.
تا اینکه داوود بتواند در دستان توانای خدا به جلو حرکت کند.
اینکه زندگی پس از فاجعه هم وجود دارد.
خداوند سزاوار پرستش در هر حالت است.
مخصوصاً وقتی که قلب ما شکسته است.
پرستش در میان فاجعه ها و بلا ها
به ما یادآوری می کند که چه چیزی را می توانیم نگه داریم.
پایه و اساس ما محکم است.
ما را از فرو رفتن در افسردگی باز می دارد.
این شبکه ایمنی ماست.
شما یک آهنگ را زمزمه می کنید.
آیا این به آن معناست که همه مشکلات از بین رفته است؟
مگر این را آرزو نمیکنی؟
داوود هنوز مراسم تشییع جنازه ای در پیش دارد
و اینچنین دیگر عواقب گناه او.
اما داوود با گذاشتن دست خود در دست خدا پیش می رود.
و این امنیت است.
پرستش و عبادت منابعی را به ما یادآوری می کند
که برای کمک در مواقع سخت در دسترس هستند.
عبادت یک مسیحی را به یاد پدرش می اندازد.
ما برای کمک به ما در شرایط سخت
هر چیزی را که قابل تصور است امتحان کرده ایم
چرا عبادت را امتحان نکنیم؟»
داوود انجام داد.
چرا به او ملحق نمی شویم؟
تنها کاری که یک مسیحی می تواند انجام دهد
که هیچ کس دیگری نمی تواند انجام دهد
پرستش خداست
مسیحیان و کلیساهایی که از پرستش جدا شده اند
هیچ ریشه ای ندارند
و بنابراین هیچ میوه ای ماندگاری به بار نمی آورد.
پرستش شما چگونه است؟